Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
कणं कदाचित् खादामि पिण्याकमपि च ग्रसे । भक्षये शालिमांसानि भक्षांश्नोच्चावचान् पुन:
ভীষ্ম ক’লে—“কেতিয়াবা মই চাউলৰ কণা খাওঁ, কেতিয়াবা তিলৰ পিণ্ণাকেই মোৰ গ্ৰাস হয়; আৰু কেতিয়াবা শালি-চাউল আৰু মাংসাদি উত্তম ভক্ষ্যও ভক্ষণ কৰোঁ। এইদৰে উত্তম-নিকৃষ্ট সকলো ধৰণৰ আহাৰ মোক বাৰে বাৰে লাভ হয়।”
भीष्म उवाच