Shloka 75
अमूर्तरयसस्तस्मात्ततो भूमिशयो नृपः । भरतश्नापि दौष्यन्तिलेंभे भूमिशयादसिम्,पूरुसे अमूर्तरया, अमूर्तरयासे राजा भूमिशयने और भूमिशयसे दुष्यन्तकुमार भरतने उस खड्ग को ग्रहण किया
amūrtarayasas tasmāt tato bhūmiśayo nṛpaḥ | bharataś cāpi dauṣyantir lebhe bhūmiśayād asim ||
ভীষ্মে ক’লে—পুৰুৰ পৰা অমূর্তৰয়া, অমূর্তৰয়াৰ পৰা ৰজা ভূমিশয়, আৰু ভূমিশয়ৰ পৰা দুষ্যন্ত-পুত্ৰ ভৰত সেই খড়্গ লাভ কৰিলে। এই শ্লোকেও ধৰ্মসঙ্গত বংশপরম্পৰাত ৰাজচিহ্ন আৰু ৰাজদণ্ডৰ শুদ্ধ হস্তান্তৰণ স্মৰণ কৰায়।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic succession: symbols and instruments of rulership (like a sword) are to be passed along an authorized lineage, reinforcing that political power should rest on rightful inheritance and ethical continuity, not on arbitrary violence.
Bhīṣma recounts a genealogical transfer: the sword passes from Amūrtarayas to King Bhūmiśaya, and then from Bhūmiśaya to Bharata (Duṣyanta’s son), situating Bharata within a sanctioned royal tradition.