Shloka 26
Draupadī’s Exhortation on Rājadharma and Daṇḍa (द्रौपद्याः राजधर्मोपदेशः)
एतान्यप्रतिमेयानि कृत्वा कर्माणि भारत । न प्रीयसे महाराज पूज्यमानो द्विजातिभि:,भरतनन्दन! महाराज! आप ऐसे-ऐसे अनुपम पराक्रम करके द्विजातियोंद्वारा सम्मानित होकर भी प्रसन्न नहीं हो रहे हैं?
etāny apratimeyāni kṛtvā karmāṇi bhārata | na prīyase mahārāja pūjyamāno dvijātibhiḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— হে ভৰতনন্দন, মহাৰাজ! তুমি অপ্রমেয় আৰু অনুপম কৰ্ম সাধন কৰিছা; আৰু দ্বিজসকলৰ দ্বাৰা পূজিত-সম্মানিত হৈও তুমি সন্তুষ্ট নহওঁ। ইমান অনন্য পৰাক্ৰম আৰু লোকমানৰ পাছতো তোমাৰ অন্তৰত তৃপ্তি কিয় জাগি নুঠে?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
External achievements and social honor—even when extraordinary—do not guarantee inner peace; true fulfillment depends on inner alignment with dharma and the settling of grief, guilt, or unresolved moral conflict.
Vaiśampāyana addresses a great Kuru king (Bhārata), noting that despite performing incomparable deeds and receiving reverence from the twice-born, the king remains dissatisfied—prompting reflection on the causes of his inner unrest.