Shloka 34
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
अथास्यासीदियं चिन्ता तत् प्राप्प सुमहद् भयम् । न्यौले और उल्लू--दोनोंका लक्ष्य बने हुए उस चूहेको बड़ा भय हुआ। अब उसे इस प्रकार चिन्ता होने लगी-- ।। आपपशद्यस्यां सुकष्टायां मरणे प्रत्युपस्थिते
athāsyāsīd iyaṃ cintā tat prāpya sumahad bhayam | nyaule ca ulūke—dvayor lakṣya-bhūtasya mūṣakasya mahad bhayam abhavat | athāsyaivaṃ cintā jāyate—āpadi prāptāyāṃ su-kaṣṭāyāṃ maraṇe pratyupasthite ||
তেতিয়া তাৰ মনত গভীৰ চিন্তা জাগিল আৰু সি মহাভয়ে আচ্ছন্ন হ’ল। নেউল আৰু পেঁচা—দুয়োৰে লক্ষ্য হৈ পৰাত সেই ইঁদুৰটো ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে। সেই ভয়ংকৰ আপদত, যেতিয়া মৃত্যু একেবাৰে ওচৰত, সি এইদৰে ভাবিবলৈ ধৰিলে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When danger becomes immediate and unavoidable, one should not freeze in panic; clear thinking and timely, prudent action (nīti) are essential for preserving life and upholding one’s duties.
A mouse finds itself threatened simultaneously by two predators—a mongoose and an owl. Overcome by fear, it begins to deliberate urgently because death is near.