Shloka 11
Kāpavya-carita (कापव्यचरित) — Reforming Dasyus through Regulated Rāja-Dharma
बहवो ग्रामवास्तव्या रोषाद् ब्रूयु: परस्परम् । न तेषां वचनाद् राजा सत्कुर्याद् घातयीत वा
bahavo grāmavāstavya roṣād brūyuḥ parasparam | na teṣāṁ vacanād rājā satkuryād ghātayīta vā ||
যদি বহু গাঁওবাসী ক্ৰোধবশত ৰজাৰ সন্মুখত পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ বিষয়ে কাকো প্ৰশংসা আৰু কাকো নিন্দা কৰে, তেন্তে ৰজাই কেৱল তেওঁলোকৰ কথাৰ জোৰত ন কাকো দণ্ড দিব, ন কাকো সন্মান দিব; সম্যক অনুসন্ধান নকৰাকৈ জনকলহ আৰু পক্ষপাতী বৃত্তান্তক বিচাৰৰ আধাৰ নকৰিব।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler must not base punishment or honor solely on angry, partisan reports. Justice requires restraint and verification; public quarrels and mutual accusations are unreliable grounds for royal action.
In the Shanti Parva’s instruction on rāja-dharma, Bhishma advises the king (Yudhiṣṭhira contextually) that when villagers come in anger accusing and praising each other, the king should neither punish nor reward merely on their testimony.