Shloka 33
Nakula’s Counsel on Yajña, Dāna, and Tyāga (नकुलोपदेशः—यज्ञदानत्यागविचारः)
अनिष्ट्वा च महायज्ञैरकृत्वा च पितृस्वधाम् | तीर्थेष्वनभिसम्प्लुत्य प्रव्रजिष्पसि चेत् प्रभो
aniṣṭvā ca mahāyajñair akṛtvā ca pitṛsvadhām | tīrtheṣv anabhisamplutya pravrajiṣyasi cet prabho ||
নকুলে ক’লে—প্ৰভু! মহাযজ্ঞ নকৰাকৈ, পিতৃসকলৰ বাবে স্বধা-শ্ৰাদ্ধ নঅৰ্পণ কৰি আৰু তীৰ্থস্নান নকৰাকৈ যদি আপুনি সন্ন্যাসলৈ প্ৰস্থান কৰে, তেন্তে বতাহে ছিন্ন-ভিন্ন কৰা মেঘৰ দৰে আপুনি বিনষ্ট হ’ব। ইহলোক আৰু পৰলোক—দুয়োটাৰ পৰা ভ্ৰষ্ট হৈ মই ত্ৰিশঙ্কুৰ দৰে মাজতে ঝুলে থাকিম।
नकुल उवाच
Educational Q&A
Nakula stresses that renunciation should not be taken up while neglecting one’s prior dharmic obligations—especially major sacrifices, ancestral rites (śrāddha/svadhā), and purificatory pilgrimages. Otherwise, one risks losing merit and stability in both worldly and otherworldly spheres.
Nakula addresses a revered superior (“prabho”), warning him against prematurely leaving for the renunciant life. He uses vivid similes—clouds shredded by wind and the figure of Triśaṅku suspended between realms—to argue that abandoning prescribed duties can lead to spiritual and social ruin.