Shloka 15
Śānti Parva 116: Criteria for Royal Servants and Administrative Competence (भृत्य-गुण-प्रश्नः / राजसेवक-लक्षणम्)
हितैषी कुलज: स्निग्ध: स राज्यफलमश्षुते
hitaiṣī kulajaḥ snigdhaḥ sa rājya-phalam aśnute
ভীষ্মে ক’লে—যাৰ ভৃত্যসকল জ্ঞান-বিদ্যা আৰু কাৰ্যদক্ষতাত সক্ষম, কুলীন, স্নেহশীল আৰু সত্য হিতৈষী, সেই ৰজাই প্ৰকৃততে ৰাজ্যফল ভোগ কৰে। কিয়নো সহায়ক নাথাকিলে কোনোবাই একেলগে ৰাজ্য শাসন কৰিব নোৱাৰে; সহায়ক বিনা কোনো লক্ষ্য সিদ্ধ নহয়, আৰু সিদ্ধ হ’লেও তেওঁলোকৰ অবিহনে সেয়া সুৰক্ষিত নাথাকে। সেয়ে যোগ্য সেৱক আৰু সহায় মিত্ৰ স্থিৰ শাসনৰ বাবে অনিবাৰ্য।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s success depends on capable, loyal, and well-intentioned assistants; governance and the protection of gains are impossible in isolation, so selecting trustworthy and skilled attendants is a key duty of rājadharma.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma advises Yudhiṣṭhira that effective rule requires a strong circle of competent and devoted servants and counselors, without whom neither administration nor security can be sustained.