Shloka 426
पाण्डवान् प्रत्युदीयुस्ते जयगृद्धा: प्रमन््यव: । भरतश्रेष्ठ! ये ही सैनिक युद्धके लिये उपस्थित हुए थे। राजेन्द्र! इस प्रकार सेनाका विभाग करके विजयकी अभिलाषासे क्रोधमें भरे हुए आपके सैनिक मद्रराज शल्यके अधीन हो पाण्डवोंपर चढ़ आये
pāṇḍavān pratyudīyus te jayagṛddhāḥ pramanyavaḥ | bharataśreṣṭha! ye hi sainikā yuddhāya upasthitā āsuḥ | rājendra! evaṃ senāṃ vibhajya vijayābhilāṣāt krodhena pūrṇāḥ tava sainikāḥ madrarājaśalyādhiṇāḥ pāṇḍavān abhyadravan |
সঞ্জয়ে ক’লে—বিজয়ৰ লোভে ব্যাকুল আৰু ক্ৰোধে দগ্ধ সেই যোদ্ধাসকল পাণ্ডৱসকলৰ প্ৰতি আগবাঢ়িল। হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! যুদ্ধৰ বাবে যিসকল সৈন্য সমবেত হৈছিল, এওঁলোকেই সেই। হে ৰাজেন্দ্ৰ! এইদৰে সেনা বিভাগ কৰি ব্যূহ ৰচনা কৰি, বিজয়াভিলাষে উন্মত্ত তোমাৰ সৈন্য মদ্ৰৰাজ শল্যৰ অধীন হৈ পাণ্ডৱসকলৰ ওপৰত চড়াই আহিল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the thirst for victory (vijayābhilāṣa) and uncontrolled anger (krodha) propel armies into violence; it implicitly warns that passion-driven motives can eclipse discernment and dharmic restraint even within a context of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, after the Kaurava forces were arranged into divisions/formations, the troops—eager for victory and enraged—advanced to attack the Pāṇḍavas under the leadership of Śalya, king of Madra.