Shloka 20
अध्र॒वा सर्वमत्येंषु श्रीरुपालक्ष्यते भृशम् भवतो व्यसन दृष्टवा शक्रविस्पर्थधिनो भूशम्
adhruvā sarvamartyeṣu śrīr upalakṣyate bhṛśam | bhavato vyasanaṃ dṛṣṭvā śakra-vispartha-dhīno bhūśam ||
সঞ্জয় ক’লে— মৰ্ত্যলোকত শ্ৰী (সমৃদ্ধি) অতি অস্থিৰ বুলি স্পষ্ট দেখা যায়। যাৰ ৰাজলক্ষ্মীয়ে তোমাক ইন্দ্ৰসম কৰি তুলিছিল, তোমাৰ ওপৰত এই বিপদ নামি অহা দেখি নিশ্চিত হ’লোঁ—মানৱৰ ধন-সম্পদ কেতিয়াও চিৰস্থায়ী নহয়।
संजय उवाच
Educational Q&A
Worldly prosperity (śrī) is inherently impermanent; even those who seem Indra-like in power can fall into calamity, so one should not treat wealth and status as permanently secure.
Sañjaya addresses a king (the ‘lord of the earth’), pointing out that the king—once comparable to Indra due to his imperial fortune—has now met adversity, proving that human wealth does not remain stable.