Shloka 613
Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
अताडयच्छड्खदेशे न चचालाचलोपम: । पास पहुँचकर उस भयंकर पराक्रमी महामनस्वी वीरने महामना भीमसेनके ललाटपर गदासे आघात किया, परंतु भीमसेन पर्वतके समान अविचलभावसे खड़े रह गये, तनिक भी विचलित नहीं हुए
atāḍayac chaṅkhadeśe na cacālācalopamaḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—ওচৰলৈ আহি সেই ভয়ংকৰ পৰাক্ৰমী বীৰে ভীমসেনৰ ললাটত গদাৰে আঘাত কৰিলে; তথাপি ভীম পৰ্বতৰ দৰে অচল হৈ থাকিল, একেবাৰে নচলিল। ধৈৰ্য কঁপাবলৈ কৰা সেই প্ৰহাৰে উলটে ভীমৰ অচল সাহসকেই প্ৰকাশ কৰিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
Steadfastness under assault is portrayed as a mark of true valor: even when violence is unavoidable in war, inner firmness and refusal to be shaken become the ethical measure of a warrior’s greatness.
In the mace-duel context of Śalya Parva, Bhīma is struck on the head/forehead region with a powerful blow, but he remains unmoved, standing firm like a mountain despite the impact.