Shloka 12
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
ऋषिदृष्टेन विधिना समा बह्दी: समाहित: । भारत! संन्यासीके रूपमें वहाँ आये हुए महामुनि जैगीषव्यको देखकर देवल उनके प्रति अत्यन्त गौरव और महान् प्रेम प्रकट करते तथा यथाशक्ति शास्त्रीय विधिसे एकाग्रचित्त हो उनका पूजन (आदर-सत्कार) किया करते थे। बहुत वर्षोतक उन्होंने ऐसा ही किया ।। कदाचित् तस्य नृपते देवलस्य महात्मन:
ṛṣidṛṣṭena vidhinā samā bahvīḥ samāhitaḥ | bhārata! saṃnyāsike rūpeṇa tatra āgatam mahāmuniṃ jaigīṣavyaṃ dṛṣṭvā devalaḥ tasya prati atyantaṃ gauravaṃ mahān prema ca prakāśayan yathāśakti śāstrīya-vidhinā ekāgracitto bhūtvā tasya pūjanaṃ (ādara-satkāraṃ) karoti sma | bahūn varṣān tādṛśam eva cakāra || kadācit tasya nṛpate devalasya mahātmanaḥ
বৈশম্পায়নে ক’লে—ঋষিসকলে দেখা আৰু নিৰ্দিষ্ট কৰা বিধি অনুসাৰে, মন একাগ্ৰ কৰি দেবল মুনি, হে ভাৰত! সন্ন্যাসীৰ ৰূপে তাত আহি উপস্থিত হোৱা মহামুনি জৈগীষব্যক দেখি তেওঁৰ প্ৰতি অতি গভীৰ গৌৰৱ আৰু মহান স্নেহ প্ৰকাশ কৰিছিল। যিমান পাৰে শাস্ত্ৰবিধি মানি একাগ্ৰচিত্তে তেওঁক পূজা আৰু আদৰ-সত্কাৰ কৰিছিল। বহু বছৰ ধৰি তেওঁ এইদৰেই আচৰণ কৰি আহিল। তাৰ পাছত এদিন, হে নৃপতি, সেই মহাত্মা দেবলৰ ক্ষেত্ৰত…
वैशम्पायन उवाच