Shloka 45
कुमाराभिषेकप्रश्नः — Inquiry into Kumāra (Skanda) Investiture at Sarasvatī
जगाम संदृष्टमनास्त्रिदिवं त्रिदशेश्वर: । जनमेजय! उनके ऐसा कहनेपर इन्द्रने सरस्वतीके कुंजमें विधिपूर्वक यज्ञ करके अरुणामें स्नान किया। फिर ब्रह्महत्याजनित पापसे मुक्त हो देवराज इन्द्र हर्षोत्फुल्ल हृदयसे स्वर्गलोकमें चले गये || ४३-४४ $ ।।
śirastac cāpi namuceḥ tatraivāplutya bhārata | lokān kāmadughān prāptam akṣayān rājasattama ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে ভাৰত, হে ৰাজসত্তম! তেতিয়া ত্ৰিদশেশ্বৰ ইন্দ্ৰ প্ৰসন্নচিত্তে ত্ৰিদিৱলৈ গ’ল। আৰু হে নৃপশ্ৰেষ্ঠ! নমুচিৰ সেই ছিন্ন মস্তকো সেই তীৰ্থতেই ডুব দি, ইচ্ছিত ফল দান কৰা অক্ষয় লোকসমূহ লাভ কৰিলে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring idea that tīrtha-bathing and contact with sanctified places can confer powerful purification and merit, leading to ‘akṣaya’ (imperishable) realms—emphasizing the ethical potency attributed to sacred rites and locations.
Vaiśampāyana tells Janamejaya that Namuci’s head, by bathing in that same sacred spot, obtained wish-fulfilling, imperishable worlds—continuing the account of extraordinary results produced by that tīrtha.