सरस्वतीतीर्थानुक्रमः — बलरामस्य तीर्थयात्रा
Sarasvatī Tīrtha Itinerary — Balarāma’s Pilgrimage
तस्माद् वृकाकृती रौद्रौ दंष्टिणावभितश्चरौ । भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा
tasmād vṛkākṛtī raudrau daṃṣṭiṇāv abhitaś carau | bhavitārau mayā śaptau pāpenānena karmaṇā ||
সেইহেতু তোমালোক দুয়োটা নেকুৰাৰ আকৃতি ধৰি, ৰৌদ্ৰ আৰু দঁতযুক্ত হৈ, চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰিবা; এই পাপময় কৰ্মৰ বাবে মই তোমালোকক শাপ দিছোঁ—তোমালোক তেনেকুৱাই হ’ব লাগিব।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical principle that sinful action (pāpa-karma) brings binding consequences: a curse functions as a moral instrument through which wrongdoing ripens into an altered and painful future state.
Vaiśampāyana reports that two beings are described as wolf-formed and fearsome, roaming about; their condition is explicitly linked to a curse pronounced by the speaker as retribution for a particular sinful act.