Shloka 253
तत् त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिता: । तुम रणभूमिमें अकेले ही एक-एकके साथ भिड़कर हम सब लोगोंसे युद्ध करना चाहते हो तो ऐसा ही सही। जो हथियार तुम्हें पसंद हो, उसीको लेकर हमलोगोंमेंसे एक-एकके साथ युद्ध करो। हम सब लोग दर्शक बनकर खड़े रहेंगे
tat tvam ādāya yudhyasva prekṣakās te vayaṁ sthitāḥ |
যুধিষ্ঠিৰে ক’লে—“তেন্তে তোমাৰ পছন্দৰ অস্ত্ৰ তুলি যুদ্ধ কৰা; আমি ইয়াত প্ৰেক্ষক হৈ থিয় থাকিম। যদি তুমি ৰণভূমিত আমাৰ সকলোৰে সৈতে—এজন এজনকৈ—যুদ্ধ কৰিব খোজা, তেন্তে তেনেকুৱাই হওক। যি আয়ুধ তোমাক ভাল লাগে, সেয়া লৈ আমাৰ মাজৰ একে একে প্ৰতিজনৰ সৈতে যুদ্ধ কৰা; আমি সাক্ষী হৈ ইয়াতেই স্থিৰ থাকিম।”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-ethics: courage and readiness to meet a challenge, while also framing combat within agreed terms (weapon-choice and sequential duels), emphasizing honor and regulated warfare rather than chaos.
Yudhiṣṭhira responds to an opponent’s desire to fight multiple warriors by permitting him to take any preferred weapon and face the Pāṇḍavas one at a time, while the others stand by as witnesses/spectators to the duel sequence.