Shloka 573
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
सुचिरेणार्जिताल्लोकान् सद्यो युद्धात् समश्षुते । “कौरवो! युद्धधर्मसे बढ़कर दूसरा कोई स्वर्गका श्रेष्ठ मार्ग नहीं है। दीर्घकालतक पुण्यकर्म करनेसे प्राप्त होनेवाले पुण्यलोकोंको वीर क्षत्रिय युद्धसे तत्काल प्राप्त कर लेता है!
sañjaya uvāca | sucireṇārjitāllokān sadyo yuddhāt samaśnute |
সঞ্জয়ে ক’লে— দীঘলীয়া সময় পুণ্যকৰ্মে যি লোক অৰ্জিত হয়, বীৰ ক্ষত্ৰিয় সেয়া যুদ্ধৰ দ্বাৰা তৎক্ষণাৎ লাভ কৰে। ক্ষত্ৰিয়ৰ বাবে যুদ্ধধৰ্মতকৈ উচ্চ স্বৰ্গমাৰ্গ নাই; যি ফল বহু সময়ে পুণ্যে মেলে, সি ৰণে ক্ষণতে মেলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a Kṣatriya-centered ethic: when war is undertaken as yuddha-dharma, heroic combat is presented as a swift means to attain the merit-realms that otherwise require long-term accumulation of puṇya through righteous deeds.
Sañjaya, narrating events and their moral framing, emphasizes the traditional valuation of battlefield duty: he describes how a warrior can immediately gain the heavenly merit-worlds that are normally achieved only after prolonged virtuous practice.