Shloka 103
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
अभियातीति मन्वाना:ः पेतुर्मम्लुश्न भारत । वे सब लोग एक-दूसरेपर चोट करते और भयसे सम्पूर्ण दिशाओंकी ओर देखते हुए ऐसा समझते थे कि अर्जुन और भीमसेन मेरे ही पीछे लगे हुए हैं। भारत! ऐसा सोचकर वे हर्ष और उत्साह खो बैठते तथा लड़खड़ाकर गिर पड़ते थे
sañjaya uvāca | abhiyātīti manvānāḥ petur mamluśna bhārata | te sarve parasparaṃ praharantas tathā bhayāt sarvā diśo vilokayamānā evaṃ mene—arjuno bhīmasenaś ca mamaiva pṛṣṭhato ’nuyātau | bhārata | iti matvā te harṣotsāhau jahruḥ skhalitvā ca nipetuḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—হে ভাৰত! ‘তেওঁলোকে আক্রমণ কৰিবলৈ আহিছে’ বুলি ভাবি তেওঁলোক বিভ্ৰান্ত হৈ লুটাই পৰিল। পৰস্পৰে পৰস্পৰক আঘাত কৰি আৰু ভয়তে সকলো দিশলৈ চাই, তেওঁলোকে ধাৰণা কৰিলে—অর্জুন আৰু ভীমসেন মোৰ পিছে পিছে লাগি আছে। এইদৰে ভাবি তেওঁলোকৰ হর্ষ আৰু উদ্যম নিভি গ’ল; তেওঁলোকে টলমল কৰি মাটিত পৰি গ’ল।
संजय उवाच