शकुनिवधः — Sahadeva’s Slaying of Śakuni
with Ulūka’s fall
सुदर्शनमदृश्यं तं शरैश्नक्रे हसन्निव । ततोअस्य प्रहसन् क्रुद्ध: शिर: कायादपाहरत्
sudarśanam adṛśyaṃ taṃ śaraiḥ śakre hasann iva | tato 'sya prahasan kruddhaḥ śiraḥ kāyād apāharat ||
সঞ্জয় ক’লে—ইন্দ্ৰে যেন হাঁহি হাঁহি নিজৰ বাণে সেই সুদৰ্শনক অদৃশ্য কৰি দিলে। তাৰ পাছত ক্ৰোধে পূৰ্ণ হৈও হাঁহি থকা ভঙ্গিতে, তাৰ দেহৰ পৰা মূৰ বিচ্ছিন্ন কৰিলে।
संजय उवाच
The verse underscores the swift and overwhelming nature of superior power in a righteous-cosmic order: in the chaos of war, arrogance or unchecked aggression can meet sudden retribution, and even a warrior’s strength is fragile before a higher force.
Sañjaya narrates that Indra (Śakra) strikes Sudarśana with arrows so that he becomes unseen, and then—laughing yet enraged—Indra severs Sudarśana’s head from his body, describing a decisive killing blow.