Shloka 13
Śalya-parva Adhyāya 26 — Duryodhana’s remnant formation and rapid engagements
जयत्सेनं ततो विद्धवा नाराचेन हसन्निव
sañjaya uvāca |
jayat-senaṃ tato viddhvā nārācena hasann iva |
śrutārvā tu tato bhīmaṃ kruddho vivyādha māriṣa |
śatena gṛdhravājānāṃ śarāṇāṃ nataparvaṇām ||
তাৰ পিছত নাৰাচ বাণে জয়ৎসেনক যেন হাঁহি হাঁহি বিদ্ধ কৰি পেলালে। তাৰ পাছত, মাৰিষ! ক্ৰোধে জ্বলি উঠা শ্রুতৰ্বাই গৃধ্ৰ-পক্ষ সদৃশ পাখিযুক্ত আৰু নত-পৰ্বযুক্ত শত বাণে ভীমক বিদ্ধ কৰিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the battlefield setting of kṣatriya-dharma, action is driven by skill and by powerful emotions like anger; it implicitly warns that wrath accelerates cycles of retaliation, making violence self-propagating even when framed as duty.
A warrior strikes down Jayatsena with a nārāca arrow; immediately afterward, Śrutārvā—angered—responds by shooting Bhīmasena with a hundred specially described arrows.