Shloka 18
शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
युधिष्टिरं त्रिभिविद्ध्वा भीमसेनं च पठचभि:
sañjaya uvāca | yudhiṣṭhiraṃ tribhir viddhvā bhīmasenaṃ ca pañcabhiḥ, mānanīya nareśa! madrarājaḥ śalyas tu raṇāṅgaṇe yudhiṣṭhiraṃ tribhir, bhīmasenaṃ pañcabhiḥ, sātyakiṃ śatena, sahadevaṃ tribhir bāṇair viddhvā mahāmanasvinaḥ nakulasya bāṇasahitaṃ dhanuḥ kṣurapreṇa ciccheda | śalyabāṇacchinnaṃ tad dhanuḥ khaṇḍa-khaṇḍaṃ bhūtvā vikirṇaṃ babhūva |
সঞ্জয় ক’লে—হে মান্য নৃপ! মদ্ৰৰাজ শল্যই যুদ্ধক্ষেত্ৰত যুধিষ্ঠিৰক তিনিটা, ভীমসেনক পাঁচটা, সাত্যকিক এশটা আৰু সহদেৱক তিনিটা শৰৰে বিদ্ধ কৰিলে। তাৰ পাছত ক্ষুৰমুখ শৰৰে মহাত্মা নকুলৰ শৰসহ ধনুখন কাটি পেলালে; শল্যৰ শৰাঘাতে ছিন্ন সেই ধনু টুকুৰা-টুকুৰা হৈ ছিটকি পৰিল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the instability of external supports in conflict: even capable and righteous warriors can suddenly lose weapons and advantage. The ethical pressure-point is steadiness—maintaining resolve and discernment when violence and reversals strike, a key test within kṣatriya-dharma.
Śalya, fighting for the Kauravas, shoots multiple Pāṇḍava-side warriors—Yudhiṣṭhira, Bhīma, Sātyaki, and Sahadeva—then uses a razor-headed arrow to sever Nakula’s bow, which breaks apart and scatters.