Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
अजातशत्रुं कौन्तेयम भ्यधावद् युधिष्ठिरम् । महाबली मद्रराज मेघोंकी गर्जनाके समान सिंहनाद कर रहे थे। उनके द्वारा मारी जाती हुई पाण्डव-सेना भागकर अजातशत्रु कुन्तीकुमार युधिष्ठिरके पास चली गयी ।। तां सम्मर्द्य ततः संख्ये लघुहस्त: शितै: शरै:
sañjaya uvāca | ajātaśatruṃ kaunteyam abhyadhāvad yudhiṣṭhiram | mahābalī madrarājaḥ meghānāṃ garjanā-samo siṃhanādaṃ karoti sma | tena tāḍyamānā pāṇḍava-senā bhagnā ajātaśatruṃ kuntīkumāraṃ yudhiṣṭhiraṃ prati jagāma || tāṃ sammṛdya tataḥ saṅkhye laghu-hastaḥ śitaiḥ śaraiḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—মহাবলী মদ্ৰৰাজ শল্য অজাতশত্রু কৌন্তেয় যুধিষ্ঠিৰৰ ফালে ধাৱিত হ’ল। তেওঁ মেঘগর্জনৰ দৰে সিংহনাদ কৰি ৰণক্ষেত্ৰত ভয় বিস্তাৰ কৰিলে। তেওঁৰ আঘাতে পাণ্ডৱৰ সেনা ভাঙি পলাই অজাতশত্রু যুধিষ্ঠিৰৰ ওচৰলৈ আহি পৰিল। তাৰ পাছত যুদ্ধত তেওঁলোকক পদদলিত কৰি সেই লঘুহস্ত বীৰে তীক্ষ্ণ বাণে বিদ্ধ কৰিলে।
संजय उवाच
Even a ruler famed as Ajātaśatru—one who bears no enmity—must face the harsh necessities of kṣatriya-dharma in war: protecting the host, steadying morale, and meeting force with disciplined resolve rather than hatred.
Śalya, the powerful king of Madra, charges toward Yudhiṣṭhira with a thunder-like lion-roar. His assault breaks the Pāṇḍava ranks, and the fleeing troops stream back toward Yudhiṣṭhira; Śalya then continues to overwhelm them with swift, sharp arrow-fire.