Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
प्रासेन विद्ध॒वा द्रौ्णिं तु सुतसोमः प्रतापवान् । पुनश्चासिं समुद्यम्य द्रोणपुत्रमुपाद्रवत्,तत्पश्चात् प्रतापी सुतसोमने द्रोणकुमारकों पहले प्राससे घायल करके फिर तलवार उठाकर उसपर धावा किया
prāsena viddhvā drauṇiṁ tu sutasomaḥ pratāpavān | punaścāsiṁ samudyamya droṇaputram upādravat |
সঞ্জয়ে ক’লে: প্ৰতাপৱান সুতসোমে প্ৰাসেৰে দ্ৰৌণি (অশ্বত্থামা)ক বিদ্ধ কৰিলে; তাৰ পাছত পুনৰ তৰোৱাল উচলাই দ্ৰোণপুত্ৰৰ ফালে ধাৱিত হ’ল।
संजय उवाच
The verse highlights how, in the aftermath of adharma-driven violence, even righteous warriors are pulled into relentless retaliation; it invites reflection on the ethical collapse that war—especially night warfare and revenge—can produce.
Sutasoma first wounds Aśvatthāmā with a spear and then, drawing his sword, charges at him again, continuing the close-quarters fight against Droṇa’s son.