Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
शिलीमुखै: शिखण्डी च द्रोणपुत्रं समार्दयन् । उन्होंने निर्भय-से होकर अश्वत्थामापर बाण-समूहोंकी वर्षा आरम्भ कर दी। तदनन्तर वह कोलाहल सुनकर वीर प्रभद्रकगण जाग उठे। शिखण्डी भी उनके साथ हो लिया। उन सबने द्रोणपुत्रको पीड़ा देना आरम्भ किया
sañjaya uvāca | śilīmukhaiḥ śikhaṇḍī ca droṇaputraṃ samārdayan |
শিখণ্ডীয়ে নিৰ্ভয়ে তীক্ষ্ণ শিলীমুখ বাণে দ্ৰোণপুত্ৰ অশ্বত্থামাক চাপে পেলাই বাণবৃষ্টি আৰম্ভ কৰিলে। সেই কোলাহল শুনি বীৰ প্ৰভদ্ৰকসকল জাগি উঠিল; শিখণ্ডীয়েও তেওঁলোকৰ সৈতে যোগ দিলে, আৰু তেওঁলোক সকলোৱে মিলি দ্ৰোণপুত্ৰক পীড়া দিবলৈ ধৰিলে।
संजय उवाच
The passage highlights how violence tends to escalate: once the boundaries of restraint are crossed (especially in a night-raid setting), fearlessness and valor can still become instruments of further retaliation, complicating the ethical landscape of dharma in war.
Shikhandi launches a fierce arrow-attack on Ashvatthama. The commotion wakes the Prabhadrakas, who rally and join the fight; Shikhandi aligns with them as they collectively assail Ashvatthama.