Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
तमदृश्यानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् | अभित: शत्रुशिबिरं यान्तं साक्षादिवेश्वरम्,साक्षात् महादेवजीके समान शत्रुशिविरकी ओर जाते हुए अश्वत्थामाके साथ-साथ बहुत-से अदृश्य भूत और राक्षस भी दौड़े गये
tam adṛśyāni bhūtāni rakṣāṃsi ca samādravan | abhitaḥ śatruśibiraṃ yāntaṃ sākṣād iveśvaram ||
সঞ্জয়ে ক’লে—অশ্বত্থামা যেতিয়া চাৰিওফালৰ পৰা শত্ৰুশিবিৰৰ দিশে আগবাঢ়িল, তেতিয়া সি যেন সাক্ষাৎ ঈশ্বৰসম প্ৰতাপৱান দেখা গ’ল; তাৰ লগে লগে বহু অদৃশ্য ভূত আৰু ৰাক্ষসো দৌৰি গ’ল।
संजय उवाच
The verse highlights how a violent act undertaken in darkness and fury draws in dark, destructive forces; even when a warrior appears godlike in power, the ethical quality of the act matters, and adharma tends to attract ominous companionship and consequences.
Sañjaya describes Aśvatthāmā moving toward the Pāṇḍava camp; as he advances, unseen bhūtas and rākṣasas surge alongside him, intensifying the terror and foreboding surrounding the impending nocturnal slaughter.