Shloka 29
इस समय मैं जो कुछ करना चाहता हूँ, उसीको पूर्ण करनेके उद्देश्यसे उतावला हो रहा हूँ। इतनी उतावलीमें रहते हुए मुझे नींद कहाँ और सुख कहाँ? ।।
kṛpa uvāca | idānīṃ yad ahaṃ kartum icchāmi tad eva paripūrṇīkartuṃ kṛte utkaṇṭhito bhavāmi | etādṛśyāṃ utkaṇṭhāyāṃ mama nidrā kutaḥ sukhaṃ ca kutaḥ || na sa jātaḥ pumān loke kaścin na sa bhaviṣyati | yo me vyāvartayed etāṃ vadhe teṣāṃ kṛtāṃ matim ||
এই মুহূর্তত মই যি কৰিব বিচাৰিছোঁ, তাক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মই ব্যাকুল; এনে ত্বৰত মোৰ বাবে নিদ্ৰা ক’ত, সুখ ক’ত? পাঞ্চালবধৰ বাবে গঢ়ি তোলা মোৰ এই দৃঢ় সংকল্প ঘূৰাই দিব পৰা পুৰুষ এই জগতত ন জন্মিছে, ন ভবিষ্যতে জন্মিব।
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overpowering anger and fixation can eclipse basic human goods like sleep and peace, and how a hardened resolve toward violence becomes resistant to counsel—an ethical warning about the momentum of vengeance in war.
In the Sauptika episode, Kṛpa speaks amid the night-time aftermath of the great war, expressing intense urgency and declaring that no one can dissuade him from his decision to kill the Pañcālas.