Shloka 21
अश्वत्थाम-शापः, परिक्षिद्भविष्यत्, मणि-न्यासः
Aśvatthāman’s Curse, Parikṣit’s Future, and the Mani’s Restitution
वैशम्पायनजी कहते हैं-राजन्! इसके बाद महात्मा पाण्डवोंको मणि देकर द्रोणकुमार अश्वत्थामा उदास मनसे उन सबके देखते-देखते वनमें चला गया ।।
vaiśampāyana uvāca—rājan! tataḥ sa maṇiṁ mahātmabhyaḥ pāṇḍavebhyo dattvā droṇaputro ’śvatthāmā udāsamanāḥ sarveṣāṁ paśyatāṁ vanam jagāma. pāṇḍavāś cāpi govindaṁ puraskṛtya hatadviṣaḥ, kṛṣṇadvaipāyanaṁ caiva nāradaṁ ca mahāmunim; droṇaputrasambhavāṁ maṇiṁ gṛhītvā, ā-maraṇānuśananiścayāṁ manasvinīṁ draupadīm upagantum śīghraṁ jagmuḥ.
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে ৰাজন! তাৰ পিছত দ্ৰোণপুত্ৰ অশ্বত্থামাই মহাত্মা পাণ্ডৱসকলক মণি দি, সকলোৰে চকুৰ আগতে বিষণ্ণচিত্তে বনলৈ গ’ল। আৰু যিসকলৰ শত্রু নিহত হৈছিল, সেই পাণ্ডৱসকলেও গোবিন্দক অগ্ৰে ৰাখি, কৃষ্ণদ্বৈপায়ন ব্যাস আৰু মহামুনি নাৰদক লগত লৈ, দ্ৰোণপুত্ৰ-সম্পৰ্কীয় সেই মণি গ্ৰহণ কৰি, প্ৰাণান্ত উপবাসৰ সংকল্পে বহি থকা দৃঢ়চিত্তা দ্ৰৌপদীৰ ওচৰলৈ শীঘ্ৰে পোৱাবলৈ ত্বৰিত গতিৰে আগবাঢ়িল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after a just victory, dharma demands restraint and accountability: the aggressor withdraws in shame, while the victors seek wise counsel and move to prevent further harm—especially when grief drives extreme vows like fasting unto death.
Aśvatthāmā hands over his jewel to the Pāṇḍavas and leaves for the forest, despondent. The Pāṇḍavas, led by Kṛṣṇa and accompanied by Vyāsa and Nārada, hurry to Draupadī, who has resolved to fast until death, bringing the jewel connected with Aśvatthāmā.