Shloka 44
“याज और उपयाजकी तपस्यासे उन्होंने अग्निसे धृष्टद्युम्म और वेदीके मध्यभागसे सुन्दरी द्रौपदीको प्राप्त किया ।। धृष्टद्युम्नस्तु पार्थानां श्याल: सम्बन्धतो मतः । पाण्डवानां प्रियरतस्तस्मान्मां भयमाविशत्,'धृष्टद्युम्न तो सम्बन्धकी दृष्टिसे कुन्तीपुत्रोंका साला ही है, अतः सदा उनका प्रिय करनेमें लगा रहता है, उसीसे मुझे भय है”
yāja ca upayājakaḥ tapasā te agneḥ dhṛṣṭadyumnam avāpuḥ, vedyā madhyabhāgāt ca sundarīṃ draupadīm. dhṛṣṭadyumnas tu pārthānāṃ śyālaḥ sambandhato mataḥ; pāṇḍavānāṃ priyaratas tasmān māṃ bhayam āviśat.
যাজ আৰু উপযাজৰ তপস্যাৰে তেওঁ অগ্নিৰ পৰা ধৃষ্টদ্যুম্নক আৰু বেদীৰ মধ্যভাগৰ পৰা সুন্দৰী দ্ৰৌপদীক লাভ কৰিলে। ধৃষ্টদ্যুম্ন সম্পর্কসূত্ৰে পাৰ্থসকলৰ শ্যাল বুলি গণ্য; সি সদায় পাণ্ডৱসকলৰ প্ৰিয়কাৰ্যত ৰত—সেই কাৰণেই মোৰ অন্তৰত ভয় সোমাল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how spiritual-ritual acts (tapas and sacrifice) can generate decisive worldly outcomes, and how kinship-based loyalty strongly influences political alignment; such partiality, though natural, becomes ethically and strategically significant in a conflict setting.
Yāja and Upayāja, through austerity connected with a fire-rite, bring forth Dhṛṣṭadyumna from the fire and Draupadī from the altar’s center. The narrator then notes that Dhṛṣṭadyumna, as the Pāṇḍavas’ brother-in-law, is devoted to their interests, which causes apprehension in the opposing camp.