Shloka 19
एकव्स्त्रा प्ररुदती मुक्तकेशी रजस्वला । शोणितेनाक्तवसना द्रौपदी वाक्यमब्रवीत्,द्रौपदीके शरीरपर एक ही वस्त्र था, उसके बाल खुले हुए थे, वह रजस्वला थी और उसके कपड़ोंमें रक्त (रज)-का दाग लगा हुआ था, उसने रोते हुए यह बात कही थी
ekavastrā prarudatī muktakeśī rajasvalā | śoṇitenāktavasanā draupadī vākyam abravīt |
বিদুৰে ক’লে— দ্ৰৌপদী একমাত্ৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি, কান্দি কান্দি, মুকলি কেশে, ঋতুমতী অৱস্থাত, ৰক্তদাগ লাগি থকা বস্ত্ৰসহ সভামধ্যত এই কথা ক’লে। ই আছিল ধৰ্মৰ ভয়ংকৰ বিডম্বনা—ৰাজসভাত নাৰীৰ মৰ্যাদা লাঞ্ছিত, আৰু সভাই অধৰ্মৰ সাক্ষী হৈ পৰিল।
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public institutions collapse when they tolerate humiliation and injustice. A court that witnesses the stripping of dignity—especially of a vulnerable person—becomes complicit in adharma, making the protection of honor and lawful conduct a central demand of dharma.
Vidura describes Draupadī entering or being presented in the royal assembly in a state of extreme distress: she is weeping, her hair is unbound, she has only one garment, and she is menstruating with blood-stained clothing. In this condition she speaks, marking the intensity of the outrage and the moral crisis in the sabhā.