Shloka 13
Bhīmasena’s Eastern Digvijaya and the Cedi Reception
Sabhā-parva 26
उपपन्नं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन । पाकशासनदायादे वीर्यमाहवशोभिनि,त्वमीप्सितं पाण्डवेय ब्रूहि किं करवाणि ते । यद् वक्ष्यसि महाबाहो तत् करिष्यामि पुत्रक 'पाण्डुनन्दन! तुम्हारी इच्छा क्या है, बताओ? मैं तुम्हारा कौन-सा प्रिय कार्य करूँ? वत्स! महाबाहो! तुम जो कहोगे, वही करूँगा”
upapannaṃ mahābāho tvayi kauravanandana | pākaśāsanadāyāde vīryam āhavśobhini, tvam īpsitaṃ pāṇḍaveya brūhi kiṃ karavāṇi te | yad vakṣyasi mahābāho tat kariṣyāmi putraka ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— “হে মহাবাহু কৌৰৱনন্দন! পাকশাসন (ইন্দ্ৰ)ৰ দায়াদ, যুদ্ধত শোভা পোৱা বীৰ—তোমাৰ ভিতৰত এই বীৰ্য সম্পূৰ্ণৰূপে উপযুক্ত। হে পাণ্ডৱেয়, কোৱা, তোমাৰ ইচ্ছা কি? তোমাৰ কোন প্ৰিয় কাৰ্য মই কৰোঁ? হে মহাবাহু, পুত্ৰক, তুমি যি ক’বাই, সেয়াই মই কৰিম।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of spoken commitment: a respected elder/authority acknowledges a hero’s rightful prowess and offers unconditional assistance—showing how honor, lineage, and duty are reinforced through truthful speech and readiness to serve what is deemed proper.
Vaiśaṃpāyana narrates a moment where a speaker addresses a Pāṇḍava as a battle-glorious heir of Indra, affirms that such valor suits him, and invites him to state his wish—promising to carry out whatever he asks.