Shloka 3
Jarāsandha–Vāsudeva Saṃvāda: Kṣātra-Dharma, Pride, and the Ethics of Coercion
Sabhā Parva, Adhyāya 20
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जय: । मागध॑ साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नय:,मुझमें नीति है, भीमसेनमें बल है और अर्जुन हम दोनोंकी रक्षा करनेवाले हैं; अतः जैसे तीन अग्नियाँ यज्ञकी सिद्धि करती हैं, उसी प्रकार हम तीनों मिलकर जरासंधके वधका काम पूरा कर लेंगे
mayi nītir balaṁ bhīme rakṣitā cāvayor jayaḥ | māgadhaṁ sādhayiṣyāma iṣṭiṁ traya ivāgnayaḥ ||
বায়ুদেৱে ক’লে—মোৰ ভিতৰত নীতি আছে, ভীমৰ ভিতৰত বল আছে, আৰু অৰ্জুন আমাৰ দুয়োৰে ৰক্ষক তথা জয়ৰ নিশ্চয়তা; সেয়ে যেনেকৈ তিনিটা অগ্নি মিলি যজ্ঞ সিদ্ধ কৰে, তেনেকৈ আমি তিনিজন একেলগে মগধৰাজ (জরাসন্ধ) বধৰ কাৰ্য সিদ্ধ কৰিম।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches coordinated dharmic action: success arises when prudence (nīti), strength (bala), and protection/support (rakṣaṇa) work together. It frames political and martial duty as disciplined, purposeful, and ethically ordered—like a sacrifice completed only when all essential elements cooperate.
Vāyu-deva (invoked as Bhīma’s divine source) expresses confidence that the trio—strategic counsel, Bhīma’s might, and Arjuna’s safeguarding presence—will together accomplish the mission of killing Jarāsandha, the powerful king of Magadha, using the analogy of the three ritual fires that complete a sacrifice.