Shloka 17
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
भक्ष्यभोज्यैश्न विविधैर्यथाकामपुरस्कृतै: । रत्नौघतर्पितिस्तुष)ेदधिजैश्व समुदाह्मतम् । तेजस्वी च यशस्वी च नृपेभ्यो5भ्यधिको5भवत्,नाना प्रकारके भक्ष्य-भोज्य पदार्थ, मनोवांछित वस्तुओंका पुरस्कार तथा रत्नराशिका दान देकर तृप्त एवं संतुष्ट किये हुए ब्राह्मणोंने राजा हरिश्वन्द्रको आशीर्वाद दिये। इसीलिये वे अन्य राजाओंकी अपेक्षा अधिक तेजस्वी और यशस्वी हुए हैं
bhakṣya-bhojyaiś ca vividhair yathākāma-puraskṛtaiḥ | ratnaugha-tarpitaiḥ tuṣṭaiḥ dadhi-jaiś ca samāhṛtam | tejasvī ca yaśasvī ca nṛpebhyo 'bhyadhiko 'bhavat ||
নানাবিধ ভক্ষ্য-ভোজ্য, প্ৰত্যেকৰ ইচ্ছা অনুসাৰে পুৰস্কাৰ-দান, আৰু ৰত্নৰাশি তথা দধি-ক্ষীৰাদি অৰ্ঘ্য নিবেদন কৰি ব্ৰাহ্মণসকলক সম্পূৰ্ণ তৃপ্ত আৰু প্ৰসন্ন কৰা হ’ল। সেই প্ৰসন্ন ব্ৰাহ্মণসকলৰ আশীৰ্বাদে ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ অন্য ৰজাসকলতকৈ অধিক তেজস্বী আৰু যশস্বী হ’ল।
नारद उवाच