Shloka 8
स तन्मम वच: श्रुत्वा सहस्रांशुर्दिवाकर: । प्रोवाच भरतश्रेष्ठ ब्रतं वर्षमहस्रिकम्,भरतश्रेष्ठ! मेरी वह बात सुनकर सहस्रों किरणोंवाले भगवान् दिवाकरने कहा--“तुम एकाग्रचित्त होकर ब्रह्माजीके व्रतका पालन करो। वह श्रेष्ठ व्रत एक हजार वर्षोमें पूर्ण होगा।' तब मैंने हिमालयके शिखरपर आकर उस महान् व्रतका अनुष्ठान आरम्भ कर दिया
sa tan mama vacaḥ śrutvā sahasrāṃśur divākaraḥ | provāca bharataśreṣṭha vrataṃ varṣa-sahasrikam ||
নাৰদে ক’লে—মোৰ এই কথা শুনি সহস্ৰ-কিৰণধাৰী ভগৱান দিৱাকৰ সূৰ্যই মোক ক’লে—“হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! একাগ্ৰচিত্তে ব্ৰহ্মাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্ৰত পালন কৰা; সেই শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰত সহস্ৰ বছৰত সম্পূৰ্ণ হ’ব।” তাৰ পাছত মই হিমালয়ৰ শিখৰত গৈ সেই মহাব্ৰতৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰিলোঁ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, single-pointed commitment to a sacred vow (vrata) as a path of spiritual accomplishment, emphasizing endurance and focused mind (ekāgratā) under divine guidance.
Nārada reports that the Sun-god (Divākara) responds to his words by prescribing a Brahmā-related vow to be completed over a thousand years; Nārada then goes to the Himālaya’s summit and begins the vow’s rigorous observance.