देहांश्व॒ भोगांश्व॒ परिच्छदांश्व॒ त्यक्त्वा मनोज्ञानि सुखानि चैव । स्वधर्मनिष्ठां महतीमवाप्य व्याप्याशु लोकान् यशसा गतास्ते
dehāṁś ca bhogāṁś ca paricchadāṁś ca tyaktvā manojñāni sukhāni caiva | svadharmaniṣṭhāṁ mahatīm avāpya vyāpyāśu lokān yaśasā gatās te ||
দেহ, ভোগ আৰু সকলো পৰিগ্ৰহ ত্যাগ কৰি, মনোহৰ সুখবোৰো পিছত এৰি, তেওঁলোকে নিজৰ স্বধৰ্মত মহৎ নিষ্ঠা লাভ কৰিলে। যশে শীঘ্ৰে লোকসমূহক ব্যাপ্ত কৰি, ধৰ্মনিষ্ঠাৰ ফলত কীৰ্তিৰে সন্মানিত হৈ তেওঁলোকে পৰলোকলৈ গ’ল।
शल्य उवाच