Shloka 37

Devanagari script

तद्धेमजालावततं सुघोषं जाज्वल्यमानं निपपात भूमौ,सोनेकी जालीसे व्याप्त वह जगमगाता हुआ मुकुट धमाकेकी आवाजके साथ धरतीपर जा गिरा। जैसे अस्ताचलसे लाल रंगके मण्डलवाला सूर्य नीचे गिरता है, उसी प्रकार पार्थका वह प्रिय, उत्तम एवं तेजस्वी किरीट पूर्वोक्त श्रेष्ठ बाणसे मथित और विषाग्निसे प्रज्वलित हो पृथ्वीपर गिर पड़ा

Transliteration

tad-dhema-jālāvata-taṁ sughoṣaṁ jājvalyamānaṁ nipapāta bhūmau |

Translation

সঞ্জয় ক’লে—সোণাৰ জালেৰে আৱৃত, ঘোৰ ধ্বনি তুলিওঁতে তুলিওঁতে আৰু জ্বলি উঠা দীপ্তিত দগ্ধমান সেই মুকুট ভূমিত ধডাকাৰে পৰি গ’ল। পূৰ্বোক্ত শ্ৰেষ্ঠ বাণে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ, যেন বিষাগ্নিয়ে প্ৰজ্বলিত, পাৰ্থৰ প্ৰিয়, উত্তম আৰু তেজস্বী কিৰীট—অস্তাচলৰ ওপাৰে ৰঙা মণ্ডলধাৰী সূৰ্য অস্ত যোৱাৰ দৰে—পৃথিৱীত লুটি পৰিল।

Word by Word

तत्that

हेमजालावततम्spread/covered with a net of gold

सुघोषम्resounding loudly

जाज्वल्यमानम्blazing, flaming

निपपातfell down

भूमौon the ground

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

Sañjaya

Pārtha (Arjuna)

kirīṭa (crown/diadem)

bhūmi (earth)

asta-acala (western mountain/horizon)

sūrya (sun)

bāṇa (arrow)

viṣāgni (poison-fire)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes