Shloka 21

Devanagari script

सदार्चितं चन्दनचूर्णशायितं सुवर्णतूणीरशयं महार्चिषम्‌ । आकर्णपूर्ण च विकृष्य कर्ण: पार्थोन्मुख: संदधे चोत्तमौजा:

Transliteration

sadārcitaṃ candanacūrṇaśāyitaṃ suvarṇatūṇīraśayaṃ mahārcīṣam | ākarṇapūrṇaṃ ca vikṛṣya karṇaḥ pārthonmukhaḥ saṃdadhe cottamaujāḥ ||

Translation

সঞ্জয়ে ক’লে—সদা পূজিত, চন্দনচূৰ্ণত সংৰক্ষিত, সুৱৰ্ণ তূণীৰত স্থিত আৰু মহাতেজস্বী সেই বাণ কৰ্ণে কাণলৈকে পূৰ্ণ টানি ধনু টানিলে। পাৰ্থৰ ফালে মুখ কৰি, উত্তম ওজেৰে বলীয়ান কৰ্ণে তাক সংধান কৰিলে।

Word by Word

सदाalways

अर्चितम्honoured, worshipped

चand

चन्दनचूर्णशायितम्laid/strewn with sandalwood powder

सुवर्णतूणीरशयम्having a golden quiver as its resting-place/support

महार्चिषम्of great splendour

आकर्णपूर्णम्drawn up to the ear (fully drawn)

चand

विकृष्यhaving drawn (back)

कर्णःKarna

पार्थोन्मुखःfacing Arjuna (son of Pritha)

संदधेplaced/fit (an arrow); fixed (on the bow)

चand

उत्तमौजाःof excellent vigour/energy

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

स

संजय (Sañjaya)

क

कर्ण (Karna)

प

पार्थ / अर्जुन (Pārtha/Arjuna)

च

चन्दनचूर्ण (sandalwood powder)

स

सुवर्णतूणीर (golden quiver)

ध

धनुस्/ज्या (bow/bowstring implied)

ब

बाण (arrow implied)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes