Shloka 13
दिधक्षमाणौ सचराचरं जगद् युगान्तसूर्याविव दुःसहौ रणे | रणभूमिमें वे दोनों वीर चराचर जगतको दग्ध करनेकी इच्छासे प्रकट हुए प्रलयकालके दो सूर्योके समान शत्रुओंके लिये दुःसह हो रहे थे। कर्ण और अर्जुनरूप वे दोनों सूर्य अपने विशाल धनुषरूपी मण्डलके मध्यमें प्रकाशित होते थे। सहस्नों बाण ही उनकी किरण थे और वे दोनों ही महान् तेजसे सम्पन्न दिखायी देते थे ।। १० ई ।। उभावजेयावहितान्तकावु भा- वुभौ जिघांसू कृतिनौ परस्परम्,ततो विसस्ः पुनरर्दिता नरा नरोत्तमाभ्यां कुरुपाण्डवाश्रया:
sañjaya uvāca |
didhakṣamāṇau sacarācaraṃ jagad yugāntasūryāv iva duḥsahau raṇe |
raṇabhūmau te dvau vīrau sacarācara-jagad-dagdhuṃ icchayā prādurabhūtau pralayakāla-dvau sūryāv iva śatrūṇāṃ duḥsahau babhūvatuḥ |
karṇārjunarūpau tau dvau sūryau vipula-dhanur-maṇḍala-madhye prakāśete |
sahasra-bāṇā eva teṣāṃ kiraṇāḥ, ubhau ca mahā-tejasā sampannau dṛśyete ||
ubhāv ajeyāv ahitāntakāv ubhau |
ubhau jighāṃsū kṛtinau parasparam |
tato viśasḥ punar arditā narā |
narottamābhyāṃ kuru-pāṇḍavāśrayāḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—চৰাচৰ জগত দগ্ধ কৰিবলৈ উদ্গ্ৰীৱ হৈ প্ৰকট হোৱা সেই দুয়ো ৰণে যুগান্তৰ দুটা সূৰ্যৰ দৰে দুৰ্দম আৰু দুঃসহ আছিল। দুয়ো অজেয়, দুয়ো শত্রুনাশক; পৰস্পৰক বধ কৰিবলৈ দুয়ো সক্ষম আৰু উদ্যত আছিল। তেতিয়া কুরু-পাণ্ডৱপক্ষীয় যোদ্ধাসকল সেই দুজন নৰোত্তমৰ দ্বাৰা পুনৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ ক্লিষ্ট হ’ল।
संजय उवाच