Shloka 71
एवं कृते भवेत् कार्य देवानामेव निश्चितम् । आत्मकार्य च सर्वेषां गरीयस्त्रिदशेश्वर
evaṁ kṛte bhavet kāryaṁ devānām eva niścitam | ātmakāryaṁ ca sarveṣāṁ garīyas tridaśeśvara |
সঞ্জয়ে ক’লে— এইদৰে কৰিলে দেৱতাসকলৰ কাৰ্য নিশ্চয় সিদ্ধ হ’ব। হে ত্ৰিদশেশ্বৰ! নিজৰ নিয়ত কৰ্তব্যই সকলোতকৈ গুৰুতৰ। সেয়ে কৰ্ণ যিহেতু দৈত্য-পক্ষৰ, তাক পতিত কৰিব লাগে; তেনে কৰিলে দেৱকাৰ্য নিৰ্ণায়কভাৱে সম্পন্ন হ’ব।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse stresses that fulfilling one’s own necessary duty (ātmakārya) is paramount; actions aligned with a higher, divinely sanctioned purpose are presented as decisive and obligatory, even in the harsh context of war.
Sañjaya frames Karṇa as aligned with the anti-divine (dānava/daitya) side and argues that defeating him will secure the gods’ intended outcome; he addresses Indra (tridaśeśvara) to emphasize the urgency and priority of this objective.