Shloka 101
इसी प्रकार शल्यने भी कमलनयन श्रीकृष्णकी ओर दृष्टिपात किया; परंतु वहाँ विजय श्रीकृष्णकी ही हुई। उन्होंने अपने नेत्ररूपी बाणोंसे शल्यको पराजित कर दिया ।।
tathā śalyenāpi kamalanayanaṃ śrīkṛṣṇaṃ prati dṛṣṭipātaḥ kṛtaḥ; kintu tatra jayaḥ śrīkṛṣṇasyaiva babhūva. sa netra-śaraireva śalyaṃ parājigāya. karṇaṃ cāpy ajayad dṛṣṭyā kuntīputro dhanañjayaḥ. athābravīt sūtaputraḥ śalyam ābhāṣya sasmitaṃ— “śalya, satyaṃ vada; yadi kadācit adya raṇabhūmau kuntīputro ’rjunaḥ mām iha hanyāt, tvaṃ asmin saṃgrāme kiṃ kariṣyasi?”
সঞ্জয় ক’লে—এইদৰে শল্যেও পদ্মনয়ন শ্ৰীকৃষ্ণৰ ফালে দৃষ্টি দিলে; কিন্তু তাত জয় কেৱল কৃষ্ণৰেই হ’ল—নয়ন-ৰূপ বাণে তেওঁ শল্যক জয় কৰিলে। তেনেদৰে কুন্তীপুত্ৰ ধনঞ্জয়েও দৃষ্টিৰ দ্বাৰা কৰ্ণক পৰাভূত কৰিলে। তাৰ পাছত সূতপুত্ৰ কৰ্ণে হাঁহি মাৰি শল্যক ক’লে—“শল্য! সত্য কোৱা; যদি আজি ৰণভূমিত কুন্তীপুত্ৰ অৰ্জুনে মোক ইয়াত বধ কৰে, তেন্তে তুমি এই যুদ্ধত কি কৰিবা?”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how inner resolve and moral-spiritual authority can manifest as victory even without weapons—symbolized by ‘eye-arrows.’ It also foregrounds the ethical demand for truthful counsel in war: Karṇa presses Śalya to speak honestly about his intentions and conduct if Karṇa falls.
Sañjaya describes a tense exchange of looks: Kṛṣṇa’s gaze overpowers Śalya, and Arjuna’s gaze overpowers Karṇa. Immediately after, Karṇa—smiling but probing—questions Śalya about what Śalya will do in the battle if Arjuna kills Karṇa that very day.