Shloka 36
स भीमसेनस्य रथं हताश्वो माद्रीसुत: कर्णसुताभितप्त: । आपुप्लुवे सिंह इवाचलाग्रं सम्प्रेक्षमाणस्य धनंजयस्य,अपने घोड़ोंके मारे जानेपर कर्णपुत्रके बाणोंसे पीड़ित हुए माद्रीकुमार नकुल अर्जुनके देखते-देखते पर्वतके शिखरपर उछलकर चढ़नेवाले सिंहके समान छलाँग मारकर भीमसेनके रथपर आरूढ़ हो गये
sa bhīmasenasya rathaṁ hatāśvo mādrīsutaḥ karṇasutābhitaptaḥ | āpupluve siṁha ivācalāgraṁ samprekṣamāṇasya dhanaṁjayasya ||
সঞ্জয়ে ক’লে—কৰ্ণপুত্ৰৰ শৰবিদ্ধতাত দগ্ধ হৈ আৰু ঘোঁৰা নিহত হোৱাত মাদ্ৰীসুত নকুল, ধনঞ্জয় চাই থাকোঁতেই, পৰ্বতশিখৰত জঁপিয়াই উঠা সিংহৰ দৰে লাফ মাৰি ভীমসেনৰ ৰথত আৰোহণ কৰিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
In battlefield dharma, loss of resources (like a chariot or horses) is not a reason to abandon duty; a warrior must respond with presence of mind, seek lawful support, and continue with courage and discipline.
Nakula’s horses have been killed, and he is wounded/pressed by the arrows of Karna’s son. In full view of Arjuna, Nakula swiftly leaps onto Bhima’s chariot, compared to a lion springing to a mountain summit.