Shloka 4
दृष्टवा तु तत् कर्म कृतं सुदुष्करं प्रापूजयन् सर्वयोधा: प्रहृष्टा:
sañjaya uvāca | dṛṣṭvā tu tat karma kṛtaṃ suduṣkaraṃ prāpūjayan sarvayodhāḥ prahṛṣṭāḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—সেই অতি দুষ্কৰ কৰ্ম সম্পন্ন হোৱা দেখি সকলো যোদ্ধা হৰ্ষিত হৈ উঠিল আৰু তেওঁক ভূৰি-ভূৰি প্ৰশংসা কৰিলে। তাৰ পাছত আপোনাৰ পুত্ৰে তৎক্ষণাৎ এটা শৰ নিক্ষেপ কৰি ভীমসেনক গভীৰভাৱে বিদ্ধ কৰিলে। তাতে ভীমৰ ক্ৰোধ পুনৰ জ্বলি উঠিল; তেওঁ তাৰ ফালে দৃষ্টি স্থিৰ কৰি শীঘ্ৰেই ৰোষে প্ৰজ্বলিত হ’ল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public acclaim of a difficult martial feat can intensify rivalry: praise fuels pride and provocation, while injury fuels wrath—showing the ethical danger of unchecked anger and the chain reaction of violence in war.
After a formidable deed is witnessed, the warriors rejoice and praise the doer. Immediately afterward, Duryodhana strikes Bhīma with an arrow, causing a severe wound; Bhīma’s anger surges as he turns his gaze toward Duryodhana, ready to retaliate.