Shloka 2736
न युक्तान् हि स तान् मेने यमायाशु किरीटिना । उस समय भगवान् श्रीकृष्णने यह सोचकर कि अर्जुन-द्वारा इन सबको यमलोकमें भेज देना उचित नहीं है, रथके द्वारा उन्हें शीघ्र ही अपने दाहिने भागमें कर दिया
na yuktān hi sa tān mene yamāyāśu kirīṭinā |
সঞ্জয়ে ক’লে—কিৰীটধাৰী অৰ্জুনে তেওঁলোকক তৎক্ষণাৎ যমলোকলৈ পঠাই দিয়া উচিত নহয় বুলি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণে ভাবিলে। সেয়ে অনুচিত বুলি গণি তেওঁ ৰথখন শীঘ্ৰে ঘুৰাই তেওঁলোকক নিজৰ সোঁফালে কৰি দিলে; ফলত তেওঁলোক তৎক্ষণাৎ বধৰ পৰা ৰক্ষা পালে।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, action should be governed by propriety (yukta) and ethical discernment; the narrative highlights restraint and the charioteer’s role in preventing unnecessary or improper killing.
Sañjaya reports that it was judged improper for Arjuna to dispatch certain opponents to death immediately; Kṛṣṇa responds by swiftly steering the chariot so they pass to the right side, thereby averting their instant destruction.