Shloka 90
सवाजिसूतेष्वसनान् सकेतनान् जघान नागाश्चरथांस्त्वरंक्ष सः । ततः प्रकीर्ण सुमहद् बल॑ तव प्रदारित: सेतुरिवाम्भसा यथा
savājisūteṣv asanān saketanān jaghāna nāgāś ca rathāṁs tvaraṁkṣa saḥ | tataḥ prakīrṇaṁ sumahad balaṁ tava pradāritaḥ setur ivāmbhasā yathā
কৰ্ণ ক’লে—সেইজনাই ত্বৰিতে ঘোড়া আৰু সাৰথিসহ ৰথৰ আসনসমূহ ধ্বজসহ আঘাত কৰি ভাঙি পেলালে; গজসেনা আৰু ৰথসমূহো ধ্বংস কৰিলে। তেতিয়া তোমাৰ সেই বৃহৎ সেনা প্ৰবল পানীত ভাঙি যোৱা বাঁধৰ দৰে ছিন্নভিন্ন হৈ চাৰিওফালে ছড়াই পৰিল।
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how quickly disciplined formations can collapse when key units and symbols (chariots, drivers, banners) are destroyed; it highlights the ethical gravity of war where leadership, cohesion, and responsibility determine the fate of many.
Karna describes a warrior’s rapid onslaught: chariot-units with horses and charioteers, along with their banners, and even elephant and chariot forces are smashed; as a result, the addressed side’s immense army breaks and scatters like an embankment breached by floodwaters.