Shloka 693
निपपात तदा भूमौ किंचित्प्राणो नराधिप: । बलवान शत्रुके द्वारा अत्यन्त घायल किया हुआ शत्रुसूदन राजा शकुनि तत्काल पृथ्वीपर गिर पड़ा। उस समय उसमें जीवनका कुछ-कुछ लक्षण शेष था
nipapāta tadā bhūmau kiñcit-prāṇo narādhipaḥ | balavān śatruke dvārā atyanta-ghāyala-kṛtaḥ śatrusūdanaḥ rājā śakuniḥ tatkālaṃ pṛthivīpar girāḥ paḍā | tasmin samaye tasmin jīvanasya kiñcit-kiñcil-lakṣaṇaṃ śeṣam āsīt |
তেতিয়া বলৱান শত্রুৰ দ্বাৰা পৰাভূত আৰু অতি গভীৰভাৱে আহত শত্রুসূদন ৰজা শকুনি ভূমিত লুটাই পৰিল। সেই সময়ত তেওঁৰ ভিতৰত প্ৰাণৰ কেৱল ক্ষীণ লক্ষণমাত্ৰ অৱশিষ্ট আছিল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impermanence of power and the moral weight of warfare: even celebrated ‘slayers of enemies’ are subject to downfall, and violence culminates in suffering and vulnerability.
Sañjaya reports that King Śakuni, grievously wounded by a powerful opponent, collapses to the ground with only slight signs of life remaining.