Shloka 313
भीम॑ प्रच्छादयामासु: शरवर्ष: समन्तत: । “उनके मारे जानेपर मैं सारी पाण्डव-सेनाको मरी हुई ही मानता हूँ।” आपके पुत्रकी इस आज्ञाको शिरोधार्य करके समस्त राजाओंने चारों ओरसे बाण-वर्षा करके भीमसेनको ढक दिया
sañjaya uvāca | bhīmaṃ pracchādayāmāsuḥ śaravarṣaiḥ samantataḥ | “teṣāṃ māraṇe sati ahaṃ sarvāṃ pāṇḍava-senāṃ mṛtām eva manye” iti | tava putrasya etām ājñāṃ śirodhārya samastā rājānaḥ caturdiśaṃ śaravarṣaṃ kṛtvā bhīmasenaṃ pracchādayāmāsuḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—তেতিয়া তেওঁলোকে চাৰিওফালৰ পৰা শৰবৃষ্টি কৰি ভীমক আচ্ছাদিত কৰিলে। “ইয়াক বধ কৰিব পাৰিলে মই সমগ্ৰ পাণ্ডৱ-সেনাকেই মৃত বুলি গণ্য কৰিম।” তোমাৰ পুত্ৰৰ এই আদেশ শিৰোধাৰ্য কৰি সকলো ৰজাই চাৰিদিশৰ পৰা তীৰৰ ঝড় নামাই ভীমসেনক সেই শৰবৃষ্টিৰ তলত ঢাকি দিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how a leader’s fixation on eliminating a single pivotal opponent can shape collective action: the allied kings treat the command as paramount (śirodhārya), showing the ethical tension between loyalty/obedience and the escalating violence of war.
Sanjaya reports that, acting on Duryodhana’s order and belief that Bhima’s death would decide the war, the allied kings surround Bhima and unleash a concentrated, all-sided rain of arrows, effectively hiding him beneath the barrage.