वृद्धावमन्तु: परुषस्य चैव कि ते चिरं मे हानुसृत्य रूक्षम् । गच्छाम्यहं वनमेवाद्य पाप: सुखं भवान् वर्ततां मद्वधिहीन:,“मैं बड़े बूढ़ोंका अनादर करनेवाला और कठोर हूँ। तुम्हें मेरी रूखी बातोंका दीर्घकालतक अनुसरण करनेकी क्या आवश्यकता है। मैं पापी आज वनमें ही चला जा रहा हूँ। तुम मुझसे अलग होकर सुखसे रहो
vṛddhāvamantuḥ paruṣasya caiva ki te ciraṃ me hānusṛtya rūkṣam | gacchāmy ahaṃ vanam evādya pāpaḥ sukhaṃ bhavān vartatāṃ madvadhihīnaḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—মই বয়োজ্যেষ্ঠসকলক অৱমাননা কৰোঁ আৰু কঠোৰো। মোৰ ৰূঢ় কথাৰ পিছে তুমি ইমান দিন কিয় চলি থাকিলা? মই পাপী; আজি একাই বনলৈ গৈ আছোঁ। মোৰ বধৰ ভাৰ নথকা অৱস্থাত তুমি সুখে থাকক।
संजय उवाच