Shloka 29
कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
इति शल्यवच: श्रुत्वा राधेय: पृथिवीपते,पृथ्वीनाथ! शल्यकी यह बात सुनकर तथा महासमरमें दुर्योधनको भीमसेनसे ग्रस्त हुआ देखकर शल्यके वचनोंसे प्रेरित हो राजाको अधिक चाहनेवाला पराक्रमी कर्ण अजातशत्रु युधिष्ठिर और माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल-सहदेवको छोड़कर आपके पुत्रकी रक्षा करनेके लिये दौड़ा
iti śalyavacaḥ śrutvā rādhēyaḥ pṛthivīpate | pṛthvīnātha śalyakī yā bāta sunkara tathā mahāsamareṃ duryodhanaṃ bhīmasenena grastaṃ dṛṣṭvā śalyavacanaiḥ preritō rājānam adhikaṃ cāhayamānaḥ parākramaḥ karṇaḥ ajātaśatruṃ yudhiṣṭhiraṃ ca mādrīkumarau pāṇḍuputrau nakula-sahadevau ca tyaktvā tava putrasya rakṣaṇāya daudāva ||
সঞ্জয়ে ক’লে—হে ৰাজন! শল্যৰ বাক্য শুনি আৰু মহাসমৰত ভীমসেনে দুর্যোধনক গ্ৰস্ত কৰি দমন কৰা দেখিয়ে, শল্যবাক্যত প্ৰচোদিত আৰু ৰজাৰ প্ৰতি অধিক আসক্তিত উদ্বুদ্ধ বীৰ ৰাধেয় কৰ্ণ অজাতশত্রু যুধিষ্ঠিৰ আৰু মাদ্ৰীপুত্ৰ নকুল-সহদেৱক এৰি আপোনাৰ পুত্ৰক ৰক্ষা কৰিবলৈ বেগেৰে ধাৱিত হ’ল।
संजय उवाच