तलशब्देन रुषितौ यथा नागौ महावने । जैसे विशाल वनमें तालीकी आवाजसे कुपित हुए दो हाथी दौड़े आ रहे हों, उसी प्रकार क्रोधमें भरे हुए वे दोनों पुरुषसिंह बड़े वेगसे बढ़े आ रहे थे ।। ९४ $ ।। विगाहा तु रथानीकमश्चसंघांश्व फाल्गुन:
tālaśabdena ruṣitau yathā nāgau mahāvane | tathā krodhabharau tau dvau puruṣasiṃhau mahāvegād ājagmatū ||
যেন বিশাল অৰণ্যত তাল-তালৰ তীক্ষ্ণ শব্দত ক্ৰুদ্ধ হোৱা দুটা গজৰাজ দৌৰি আহে, তেনেকৈ ক্ৰোধেৰে পৰিপূৰ্ণ সেই দুজন নৰসিংহ মহাবেগে আগবাঢ়িল।
संजय उवाच
The verse highlights how anger, once triggered, propels even great warriors into swift, forceful action—suggesting the ethical danger of krodha as a driver of violence and loss of restraint.
Sañjaya describes two mighty fighters advancing rapidly in wrath, using the vivid comparison of two elephants charging in a forest after being provoked by a sharp sound.