अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
अशोभत महेष्वासो धृष्टद्युम्न: कृतव्रण: । उस समय उनकी आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं। सारे शरीरमें घाव हो रहे थे; अतः वे महाथनुर्धर धृष्टद्युम्न वेगसे जलते हुए अग्निदेवके समान शोभा पा रहे थे ।। स पञठ्चदश नाराचाउ्शवसत: पन्नगानिव
sañjaya uvāca |
aśobhat maheṣvāso dhṛṣṭadyumnaḥ kṛtavraṇaḥ |
tadā tasya netre krodhena lohitīkṛte babhūvatuḥ |
sarvāṅge vraṇair ācitaḥ sa mahādhanuṣmān dhṛṣṭadyumno vegena jvalann iva hutāśanaḥ śobhāṃ lebhe ||
sa pañcadaśa nārācān śvasataḥ pannagān iva (kṣipat) ||
মহাধনুৰ্ধৰ ধৃষ্টদ্যুম্ন আঘাতে আৱৃত হৈও দীপ্তিমান হৈ উঠিল। সেই সময়ত ক্ৰোধে তেওঁৰ চকু ৰক্তিম, দেহজুৰি ঘাঁৱৰ চিহ্ন; তথাপি বেগে আগবাঢ়ি তেওঁ প্ৰজ্বলিত অগ্নিৰ দৰে শোভা পালে। তাৰ পাছত সাপৰ দৰে ফোঁসফোঁস কৰা পনৰটা নাৰাচ নিক্ষেপ কৰিলে।
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: even when wounded, a warrior must sustain courage and purposeful action. Anger is depicted as a battlefield force, but the emphasis is on steadfastness and directed energy—endurance and resolve in the face of suffering.
Sañjaya describes Dhṛṣṭadyumna in the thick of combat: his eyes redden with anger, his body is covered in wounds, yet he advances with fiery brilliance and shoots fifteen iron arrows that hiss like serpents.