अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
कर्णका ज्येष्ठ पुत्र महारथी वृषसेन पृष्ठरक्षक था। वह स्वयं ही कर्णके पृष्ठभागकी रक्षा कर रहा था ।। धृष्टय्युम्न: सात्यकिश्च द्रौपदेया वृकोदर: । जनमेजय: शिखण्डी च प्रवीराश्ष प्रभद्रका:,उस समय प्रहार करनेवाले राधापुत्र कर्णको मार डालनेकी इच्छासे धृष्टद्युम्न, सात्यकि, द्रौपदीके पाँचों पुत्र, भीमसेन, जनमेजय, शिखण्डी, प्रमुख प्रभद्रक वीर, चेदि, केकय और पांचाल देशके योद्धा, नकुल-सहदेव तथा मत्स्यदेशीय सैनिकोंने कवचसे सुसज्जित हो उसपर धावा बोल दिया
karṇasya jyeṣṭhaḥ putro mahārathī vṛṣasenaḥ pṛṣṭharakṣakaḥ; sa svayam eva karṇasya pṛṣṭhabhāgasya rakṣāṃ karoti sma. dhṛṣṭadyumnaḥ sātyakiś ca draupadeyā vṛkodaraḥ janamejayaḥ śikhaṇḍī ca prabhadrakāḥ pramukhāḥ prāvīrāś ca; te sarve rādheyaṃ karṇaṃ hantum icchantaḥ kavacinaḥ samabhyadravan.
সঞ্জয়ে ক’লে—কৰ্ণৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ মহাৰথী বৃষসেন আছিল তেওঁৰ পশ্চাদৰক্ষক; সি নিজেই কৰ্ণৰ পিঠিভাগ ৰক্ষা কৰি আছিল। তেতিয়া ৰাধেয় কৰ্ণক বধ কৰাৰ সংকল্পে ধৃষ্টদ্যুম্ন, সাত্যকি, দ্ৰৌপদীৰ পাঁচ পুত্ৰ, বৃকোদৰ (ভীম), জনমেজয়, শিখণ্ডী আৰু প্ৰধান প্ৰভদ্ৰক বীৰসকল—কবচধাৰী হৈ, প্ৰহাৰ কৰিবলৈ উদ্যত হৈ—একে লগে তেওঁৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল।
संजय उवाच
The verse highlights two intertwined kṣatriya values in war: steadfast loyalty (Vṛṣasena guarding his father’s vulnerable rear) and strategic necessity (the opposing side concentrating force to neutralize a decisive warrior). It implicitly raises the ethical tension between individual heroism and collective tactics in a dharma-framed conflict.
Vṛṣasena, Karṇa’s eldest son, is positioned as Karṇa’s rear-guard and actively protects him. At the same time, multiple Pāṇḍava-aligned champions—Dhṛṣṭadyumna, Sātyaki, the Draupadeyas, Bhīma, Janamejaya, Śikhaṇḍin, and Prabhadraka heroes—armour up and charge together, intent on killing Karṇa.