यत्रा भ्यगच्छन् समरे पञ्चाला: कौरवै: सह,उस युद्धमें समस्त पांचाल कौरवोंके साथ भिड़ गये। पैदल पैदलोंके, हाथी हाथियोंके, रथी रथियोंके और घुड़सवार घुड़सवारोंके साथ युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | yatrābhyagacchan samare pañcālāḥ kauravaiḥ saha | padātayaḥ padātibhiḥ hastinaḥ hastibhiḥ rathinaḥ rathibhiḥ aśvārohā aśvārohābhiḥ yoddhum ārabdhāḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে: তাত সেই সমৰত পাঞ্চালসকলে কৌৰৱসকলৰ সৈতে মুখামুখি হৈ যুঁজত লিপ্ত হ’ল। পদাতিক পদাতিকৰ সৈতে, হাতী হাতীৰ সৈতে, ৰথী ৰথীৰ সৈতে আৰু অশ্বাৰোহী অশ্বাৰোহীৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ ধৰিলে।
संजय उवाच
The verse highlights disciplined, role-aligned combat: each military arm meets its counterpart. Ethically, it reflects the kṣatriya ideal of ordered engagement rather than indiscriminate violence, emphasizing structure and responsibility even amid chaos.
Sañjaya reports that the Pañcāla forces advance and collide with the Kauravas, and the fighting becomes direct: infantry against infantry, elephants against elephants, chariots against chariots, and cavalry against cavalry.