Shloka 27
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
सुतसोमस्य तत् कर्म दृष्ट्वा श्रद्धेयमद्भुतम् । रथस्थं शकुनिं यस्तु पदाति: समयोधयत्,सुतसोम जो वहाँ पैदल होकर भी रथपर बैठे हुए शकुनिके साथ युद्ध कर रहा था। उसके इस अविश्वसनीय और अद्भुत कर्मको देखकर वहाँ खड़े हुए समस्त योद्धा तथा आकाशकमें स्थित हुए सिद्धगण भी बहुत संतुष्ट हुए
sutasomasya tat karma dṛṣṭvā śraddheyam adbhutam | rathasthaṃ śakuniṃ yas tu padātiḥ samayodhayat ||
সুতসোমৰ সেই শ্ৰদ্ধেয়, আশ্চৰ্য কৰ্ম দেখি—যে তেওঁ পদাতিক হৈও ৰথস্থ শকুনিৰ সৈতে সমৰ কৰিছিল—তাত উপস্থিত সকলো যোদ্ধা আৰু আকাশস্থিত সিদ্ধগণ পৰম সন্তোষ লাভ কৰিলে। এই দৃশ্যই কয়: পৰাক্ৰমৰ মাপকাঠি স্থান-সুবিধা নহয়; প্ৰতিকূলতাৰ মুখামুখি অচল সাহসেই সত্য বীৰত্ব।
संजय उवाच
Educational Q&A
Courage and excellence are not dependent on external advantages (like being chariot-borne); steadfast resolve and honorable effort can inspire admiration even among impartial witnesses, suggesting a dharmic ideal of valor under disadvantage.
Sañjaya describes Sutasoma’s remarkable feat: though fighting on foot, he challenges and battles Śakuni who is positioned on a chariot. Observing this, the assembled warriors and celestial Siddhas are pleased and impressed.